البته تمامی این ابزارها در حال حاضر در اختیار فعالان بازار نیست ولی در صورت ترکیب کردن گزینه های موجود با سبد سهام فوق الذکر، ریسک ارزی فعالان بازار سرمایه کاهش پیدا خواهد کرد...

ریسک را می توان به دو دسته مالی و غیر مالی تقسیم بندی کرد و ابتدا به سراغ ریسک های مالی خواهیم رفت. در تعریف نخستین ریسک ، نوسانات نرخ ارز را بررسی خواهیم کرد. ریسک نرخ ارز عبارت است از احتمال زیان در یک موقعیت غیر پوششی، که در اثر افزایش یا کاهش ارزش یک پول خارجی پیش می‌آید.

ریسک نرخ ارز بسته به نوع اقتصاد می تواند تبعات فراوانی داشته باشد اما در کشور ما ریسک نرخ ارز تا لایه های زیرین اقتصاد نفوذ کرده است و به دلیل وابستگی مستقیم درآمد کشور به صادرات نفت و خرج کردن دلارهای نفتی در اقتصاد، اثرات ناشی از هر گونه تغییر نرخ ارز را می توان لمس نمود. نرخ ارز از سوی واردکنندگان مرجع قیمت گذاری کالا به حساب می آید و به دلیل وابستگی کشور به واردات می توان در کلیه صنایع ردپای این ریسک را مشاهده کرد. در بازار بورس طبیعتا این ریسک از تمام زوایا مشاهده می شود به طوریکه در صنایع پتروشیمی، فولاد، پیمانکاری، خودرو و غیره اثرات متفاوتی برجای خواهد داشت. گاهی این نوسانات فرصت است و گاهی هزینه. جدای از تحولات کوتاه مدت، اثرات افزایش هزینه های ناشی از تورم نیز با یک سیکل تاخیر در شرکت های بورسی و اقتصاد مشاهده می گردد.

ریسک های ناشی از نوسانات ارز را در کوتاه مدت می توان به صورت کلی با چیدمان مناسب سبد سهام با شرکت هایی که کمترین همبستگی با نرخ ارز دارند از میان برد. البته باید در نظر داشت که ترکیبی از شرکت های منتفع از نوسانات نرخ ارز در کنار شرکت های نسبتا مستقل می تواند چیدمانی معقول توصیف شود. شرکت های صنعت غذایی، انفورماتیک و سایر صنایع کوچک همچون نساجی و کاغذ و مانند آن نیز از جمله دیگر صنایع کم اثرپذیر به حساب می آیند. باید توجه داشت که بسته به نوع نوسانات صورت گرفته (افزایش یا کاهش) شرکت های منتفع از این تحولات را می توان در کنار شرکت های نسبتا خنثی قرار داد تا نوسانات تا حد زیادی کنترل گردد.

همچنین از لحاظ علمی با داشتن یک تاریخچه قابل اعتماد از معاملات در هر پرتفوی با استفاده از مدل‌های موجود مثل "value at Risk" برای پیش‌بینی و اندازه‌گیری ریسک بهره جست که البته توضیحات آن در این مطلب نمی گنجد. همچنین علاوه بر تنوع سازی پرتفوی سهام استفاده از ابزارهای مالی مثل ابزار مشتقه؛ سواپ ارزی، معاملات آتی و سلف بر روی نرخ ارز یا حتی سکه می‌تواند ریسک نوسانات نرخ ارز را کنترل کند که البته تمامی این ابزارها در حال حاضر در اختیار فعالان بازار نیست ولی در صورت ترکیب کردن گزینه های موجود با سبد متنوع فوق الذکر، ریسک ارزی فعالان بازار سرمایه کاهش پیدا خواهد کرد. لازم به ذکر است که معاملات آتی سکه هیچگاه نمی تواند جایگزین کاملی برای معاملات آتی ارز شود اما در خلا موجود می توان به آن به عنوان یک آلترنتیو دسته چندم نگاه کرد همچنین پیشنهاد می گردد سرمایه گذاران به بازارها و ابزاری که به آن اشراف دارند وارد شده و یا از مشاوران برای استفاده از ابزار بهره گیرند.