بازار مواد خام در ماه های اخیر عملکرد مثبت داشته و شاهد رشد قیمت ها بوده ایم. اما آنگونه که نهادهای تحلیلگر بیان کرده اند ریسک هایی وجود دارد که این رونق را تهدید می کند. در بین این ریسک ها ..

در ماه های اخیر موضوع تنش های تجاری بین چین و آمریکا سبب نگرانی سرمایه گذاران شده است. ترامپ در دوران انتخابات ریاست جمهوری وعده داده بود در صورت استقرار در کاخ سفید، از واردات کالاهای ارزان چینی که شغل ها را در آمریکا از میان می برد جلوگیری خواهد کرد.

او برنامه های مختلفی برای کمک به رونق اقتصاد آمریکا معرفی کرده البته اکنون که هفت ماه از دوران ریاست جمهوری او می گذرد به هیچیک از این وعده ها عمل نکرده است. تلاش هایی برای کاهش کسری تجاری آمریکا با چین صورت گرفته است.

برخی تحلیلگران معتقدند ترامپ به تلاش های خود برای جلوگیری از صادرات کالاهای چینی به آمریکا ادامه خواهد داد اما درباره میزان موفقیت او قطعیتی وجود ندارد. عده ای معتقدند تنش های تجاری به اقتصاد دو طرف لطمه وارد می کند و ضربه هایی به اقتصاد جهان وارد خواهد کرد. حمایت گرایی دولت ترامپ از نرخ رشد اقتصاد جهان خواهد کاست.

صندوق بین المللی پول در گزارش های اخیر خود نسبت به تاثیر سیاست های حمایت گرایانه هشدار داده است اما سوال اصلی این است که در صورت بروز جنگ تجاری بین آمریکا و چین، کدام اقتصاد زیان بیشتری خواهد کرد و تبعات آن برای دیگر کشورها چه خواهد بود. موسسه تحقیقات اقتصادی "کنفرانس بورد" در گزارش جدید خود به این سوال پاسخ داده است.

تاثیر فوری بروز جنگ تجاری بین آمریکا و چین برای پکن منفی تر خواهد بود زیرا بازار چین وابستگی بیشتری به صادرات دارد. همچنین کاهش نرخ رشد اقتصاد چین تاثیر بسیار بزرگ تری بر بخش صادرات اقتصادهای بزرگ از جمله آمریکا ندارد.

موسسه تحقیقات اقتصادی کنفرانس بورد در بررسی وضعیت صادرات چین، آمریکا و اقتصادهای توسعه یافته به این نتیجه رسیده است که صادرات ارزش افزوده آمریکا و اتحادیه اروپا به چین به ترتیب معادل 0.7 درصد و 1.6 درصد بازده ملی اقتصاد آنهاست. حتی برای ژاپن که همسایه چین محسوب می شود این رقم تنها 2.1 درصد است.

در مقابل، صادرات ارزش افزوده چین به آمریکا و اتحادیه اروپا معادل 3 درصد تولید ناخالص داخلی این کشور است. البته اقتصاددان های کنفرانس بورد می گویند، جنگ تجاری تمام عیار بین چین و آمریکا به هر دو اقتصاد لطمه وارد خواهد کرد زیرا این جنگ به روابط اقتصادی دو طرف محدود باقی نمی ماند و به روابط سیاسی سرایت می کند. برای مثال، کاهش صادرات چین به آمریکا به افزایش قیمت کالاها برای مصرف کنندگان آمریکایی منجر می شود و از قدرت خرید آنها می کاهد.

استیو بانون، مشاور سیاسی ترامپ که اخیرا از سمت خود برکنار شد معتقد است، جنگ تجاری بین آمریکا و چین تنها یک برنده دارد اما وزارت امور خارجه چین اعلام کرده افزایش تنش های تجاری بین دو اقتصاد بزرگ جهان به هر دو طرف لطمه وارد می کند.

موسسه کنفرانس بورد در گزارش خود که ابتدای هفته پیش منتشر شد داده های تجاری را تفکیک کرده است بدین معنا که در این گزارش یک تراکتور ساخت کانادا که به چین صادر می شود یک کالای کانادایی محسوب می شود در حالیه برخی قطعات آن در آمریکا تولید شده اند. در این گزارش، آن قطعات صادرات آمریکا به چین محسوب می شود. همچنین قطعات ساخت کره و تایوان برای آیفون های ساخت چین که به آمریکا فرستاده می شود صادرات کره و تایوان به آمریکا محسوب می شود.

در این گزارش مشخص شد کاهش نرخ رشد اقتصاد چین بر برخی کشورها از جمله کره جنوبی و صادرکنندگان گاز طبیعی به این کشور از جمله استرالیا تاثیر بزرگ خواهد داشت. ارزش صادرات ارزش افزوده این دو کشور به چین به ترتیب معادل 6.8 درصد و 4.4 درصد تولید ناخالص داخلی آنهاست. پکن از اهرم اقتصادی برای فشار بر کره جنوبی استفاده می کند تا از استقرار سامانه موشکی آمریکا در این کشور جلوگیری کند.

آمار و ارقام تجاری که در آن پیچیدگی های زنجیره مدرن عرضه در نظر گرفته می شود _ از طریق توجه به مبدا قطعات کالاها و نه کالای نهایی _ نشان می دهد در زمینه عدم توازن تجاری دو جانبه بین چین و آمریکا اغراق شده است. در ماه مارس کنفرانس بورد تخمین زده بود که بر مبنای صادرات ارزش افزوده کالاها و خدمات، کسری تجاری آمریکا در مبادلات تجاری با چین در سال 2014 تنها 200 میلیارد دلار بوده نه 360 میلیارد دلار که در داده های تجاری سنتی مطرح بود.

چین بزرگ ترین واردکننده مواد غذایی و انرژی در جهان است و 20 درصد کل صادرات این دو گروه از کالاها به چین انجام می شود. چین همچنین مشتری اصلی بسیاری از کشورهای کوچک دارای منابع غنی انرژی است. در سال 2015 چین 40 تا 90 درصد نفت تولید شده در کنگو، آنگولا، عمان، یمن و سودان جنوبی را خریداری کرد.

در زیر درصدی از تولید نفت خام هر کشور که به چین صادر می شود نشان داده شده است:

بدین ترتیب اگر به هر دلیل اقتصاد چین دچار ضعف شود بسیاری از کشورهای صادرکننده کالا به این کشور تحت تاثیر این ضعف قرار خواهند گرفت.

در زیر درصدی از تولید سنگ آهن هر کشور که به چین صادر می شود نشان داده شده است: